Schier Katarzyna

Tytuł naukowy: prof. dr hab.
Stanowisko: Profesor zwyczajny UW
Jednostka: Katedra Psychologii Klinicznej Dziecka i Rodziny
E-mail: kas@psych.uw.edu.pl
Telefon: (22) 55 49 743
Pokój: 107
Dyżury: Wtorek 11.30 - 14.00, Czwartek 12.00 - 13.30
Działalność naukowa

Podstawowe obszary zainteresowań naukowych: relacja psychika – ciało, czyli problematyka rozwoju i zaburzeń Ja cielesnego oraz geneza i leczenie zaburzeń psychosomatycznych; ukryte formy przemocy w rodzinie (odwracanie ról czyli parentyfikacja); mechanizmy rządzące psychoterapią  

  • Uczestniczę w międzynarodowym życiu naukowym: biorę regularnie czynny udział w konferencjach międzynarodowych (44 wystąpień); dwukrotnie prowadziłam zajęcia zagranicą (na Wydziale Psychologii Uniwersytetu w Wiedniu, w Austrii oraz jako visiting profesor na Wydziale Medycznym Uniwersytetu w Moguncji, w Niemczech). Uczestniczyłam w licznych szkoleniach zagranicą, poświęconym przede wszystkim problematyce zaburzeń psychicznych oraz psychoterapii (w Londynie, w Genewie, w Lindau am Bodensee, we Frankfurcie nad Menem, w Berlinie, w Tuebingen, w Heidelbergu). Trzykrotnie uzyskałam grant International Psychoanaltytical Association na badania naukowe. Jestem członkiem kilku międzynarodowych towarzystw naukowych (International Psychoanalytical Association; International College of Psychosomatic Medicine; International Society of Prenatal and Perinatal Psychology and Medicine).

 

  • Wybrane publikacje z ostatnich 5 lat: 

Schier, K. (2009) (red.). Zapisane w ciele: związek psychika – ciało u dzieci i rodziców. Warszawa: Wydawnictwo Emu.

Schier, K. (2010). Piękne brzydactwo. Psychologiczna problematyka obrazu ciała i jego zaburzeń. Wydanie drugie. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.

Hardt, J., Dragan, M., Schultz, S., Schier, K. (2010) Comparison of  childhood adversities and their possible consequences in Poland and Germany. Journal of Public Health, 19, 29-37.

Schier, K., Egle, U. T., Nickel, M., Kappis, B., Herke, M., & Hardt, J. (2011). Parentifizierung in der Kindheit und psychische Störungen im Erwachsenenalter. Psychotherapie Psychosomatik Medizinische Psychologie, 61, 8, 364-371.

Schier, K. (2012). „Das hässliche Entlein” – die Veränderung des Körperbildes in der psychoanalytischen Behandlung eines 18-jährigen Mädchens. W: P. Bründl, V. King (red.). Adoleszenz: gelingende und misslingende Transformationen. (s.11-28). Frankfurt/M: Brandes & Apsel Verlag.

Pasternak, A., Schier, K. (2012). The role reversal in the families of Adult Children of Alcoholics, Archives of Psychiatry and Psychotherapy, 3, 14, 51–57.

Schier, K. (2013). The consequences of the neglect of children’s developmental needs. The relationship of the siblings.  MELLANRUMMET. Nordic Journal of Child and Adolescent Psychotherapy, 28, 3-12.

Brian, T., Schier, K., Schulz, S., Dragan, M., Hardt, J. (2014). Childhood Neglect: Exploring a Short Questionnaire in Poland and Germany, Psychopathology.  International Journal of Descriptive and Experimental Psychopathology, Phenomenology and Psychiatric Diagnosis, 47, 1, 17-23.

Rzeszutek, M., Schier, K. (2014). Temperament Traits, Social Support, and Burnout Symptoms in a Sample of Therapists. Psychotherapy, doi: 10.1037/a0036020.

Pasternak, A., Schier, K. (2014). Życie bez dzieciństwa –  parentyfikacja u kobiet z  syndromem DDA, Psychiatria Polska, 48(3), 553–562.

Henn, L., Schier, K., Tamara Brian, T., Hardt, J. (2014). Back Pain in Poland and Germany: A Survey of Prevalence and Association with Demographic Characters. BioMed Research International (przedtem Journal of Biomedicine and Biotechnology), Article ID 901341, http://dx.doi.org/10.1155/2014/901341

Schier, K. (2014). Dorosłe dzieci. Psychologiczna problematyka odwrócenia ról w rodzinie. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.

Rzeszutek, M., Oniszczenko, W., Schier, K., Biernat-Kałuża, E., Gasik, R. (2015). Trauma symptoms, temperament traits, social support and the intensity of pain in a Polish sample of patients suffering from chronic pain. Personality and Individual Differences, 83, 13-17.

Schier, K., Herke, M., Nickel, R., Egle, U. T. & Hardt, J. (2015). Long-term sequelae of emotional parentification: A cross-validation study using sequences of regressions. Journal of Child and Family Studies 24(5), 1307-1321. DOI 10.1007/s10826-014-9938.

Młożniak, E., Schier, K. (2016). The Body as an Object – a Sociocultural Perspective: The Study of Young Adults’ Narratives. Sociological Research Online, 21 (1), 7, http://www.socresonline.org.uk/21/1/7.html. DOI: 10.5153/sro.3865.

Działalność dydaktyczna
  • Prowadziłam i/lub prowadzę różne formy kursów na Wydziale Psychologii UW – obligatoryjne, specjalizacyjne, fakultatywne, dla doktorantów, na Studiach podyplomowych oraz na Studiach po angielsku.
  • Prowadziłam i/lub prowadzę zróżnicowane zajęcia dla osób szkolących się w psychoterapii  (w tym dla psychoterapeutów dzieci i młodzieży) a także szkolenia dla psychologów, lekarzy, pielęgniarek oraz innych grup zawodowych, związanych z pomaganiem.
  • Lubie pracę indywidualną ze studentami oraz pracę w małych grupach, np. w ramach seminarium magisterskiego. Bardzo cenię osoby, które są ciekawe świata i zadają pytania. Ze względu na orientację teoretyczną mojego własnego szkolenia w psychoterapii (5-letnie studia w Instytucie Psychoterapii Analitycznej Dzieci i Młodzieży w Heidelbergu, w Niemczech), szczególnie chętnie szukam we współpracy z młodymi Kolegami i Studentami odpowiedzi na pytanie: Dlaczego?  Myślę, że praca psychologa w roli poszukiwacza ukrytych znaczeń staje się przyjemnością!
  • Prowadzę wyłącznie zajęcia twarzą w twarz, nie proponuję zajęć w formie internetowej. Nie wyobrażam sobie, że mogłabym zapraszać do refleksji nad relacją psychika – ciało albo nad genezą zaburzeń psychicznych przy użyciu maszyny komputerowej, która jako medium komunikowania ma do dyspozycji  wyłącznie obraz i dźwięk. To, co moim zdaniem jest ważne w pracy psychologa klinicznego to możliwość doświadczenia analizowanego problemu nie tylko przy pomocy umysłu, ale też uczuć (przy uwzględnieniu reakcji cielesnych). Znacząca jest dla mnie wymiana myśli w grupie i wspólne poszukiwanie odpowiedzi na pytania uwzględniające trzy podstawowe obszary funkcjonowania człowieka: wewnątrzpsychiczny, interpersonalny oraz społeczno-kulturowy.
  • Zaliczenie zajęć, o ile ma formę kolokwium, jest oceną dotyczącą odpowiedzi na kilka pytań otwartych. To co jest moim zdaniem najważniejsze, to zachęcanie studentów do szukania „rozumienia” mechanizmów i istoty zjawisk. Można je najlepiej  przekazać w formie  narracji.
  • Myślę, że moją silną i atrakcyjną dla studentów stroną jest to, że poza aktywnością naukową, pracuję równocześnie z pacjentami jako psychoterapeutka (zarówno z dziećmi, jak też z osobami dorosłymi). To pozwala mi na stałe odnoszenie treści teoretycznych do materiału klinicznego z własnej praktyki terapeutycznej.
Działalność organizacyjna
  • Angażuję się w pracę organizacyjną – byłam i jestem w kilku Komisjach Rady Wydziału; współorganizowałam wiele konferencji naukowych (międzynarodowych i krajowych); organizowałam wielokrotnie wizyty gości zagranicznych na Wydziale Psychologii UW; kilkakrotnie uczestniczyłam czynnie w Festiwalu Nauki w Warszawie.
  • Od lat zajmuję się popularyzacją wiedzy.